Λύσεις υπάρχουν;Εκτιμήσεις για το παρών και το μέλλον

Αναδημοσιεύουμε το τελευταίο μέρος από την ανάρτηση Όλα για τις τράπεζες λοιπόν…… του olympia.gr.

Με κόκκινα γράμματα προσθέτουμε δικά μας σχόλια. Προτείνουμε να διαβάσετε το σύνολο του άρθρου όπου γίνεται μια μεθοδική καταγγραφή των γεγονότων μέχρις σήμερα

​…………….Λύσεις υπάρχουν; Έχουν ακουστεί κατά καιρούς διάφορα. Νέο κούρεμα, απ’ ευθείας ανάληψη της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών από τον μηχανισμό σωτηρίας, ανάπτυξη και διάφορα άλλα απίθανα και μη.

Να θυμίσω ότι ο Στρατούλης του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για 165 δις λιμνάζοντα κεφάλαια στις ελληνικές τράπεζες εμφανίζοντας το μέγεθος της ασχετοσύνης των πολιτικών μας. Ένα άλλο ηλικιωμένο στέλεχος είπε κάτι για κούρεμα καταθέσεων πάνω των 20.000. Αστειότητες που δικαιολογούνται λόγω του προχωρημένου της ηλικίας.

Και όσοι μιλάνε για ανάπτυξη είναι αλλού. Η ανάπτυξη μπορεί να προέλθει από τις τράπεζες και τις κρατικές δαπάνες και κατά ένα πολύ μικρό μέρος από ξένες επενδύσεις.(Η βασικότερη αλήθεια , μιας και 30 χρόνια αναμένουμε τις ξένες επενδύσεις που ποτέ δεν ήρθαν , πως βέβαια να έρθουν σε αυτό το άθλιο κράτος της μίζας και του εκβιασμού των φορολογουμένων ; )

Κράτος και τράπεζες θα κάνουν πολύ καιρό να σηκώσουν κεφάλι.

Πρώτα πρώτα πρέπει να πουν την αλήθεια στο λαό. Παίξαμε και χάσαμε.

Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με λιγότερα, πιο λιτά και συμμαζεμένα.

Οι ένοχοι πρέπει να λογοδοτήσουν.

Τραπεζίτες, πολιτικοί, εποπτικές αρχές, όλοι.

Να αφαιρεθεί ΑΜΕΣΑ η διοίκηση των τραπεζών που έχουν χρηματοδοτηθεί από το κρατικό χρέος από τους αποτυχημένους ιδιώτες και να αντικατασταθεί από συντηρητικούς επιτρόπους με σκοπό το νοικοκύρεμα. Δεν μπορεί οι διοικήσεις που έλαβαν τις επιχειρηματικές καταστροφικές αποφάσεις για την κερδοσκοπία με τα ΟΕΔ ή τον υπερδανεισμό να εξακολουθούν να ασκούν διοίκηση. Τα δάνεια να δίνονται για να αγοραστούν σπίτια και να χτιστούν παραγωγικές μονάδες, για να ενισχυθεί η αγροτική παραγωγή και όχι για την χρηματοδότηση της “γκλαμουριάς και του λάιφ-στάιλ” ούτε για σε αεριτζήδες που εν μια νυκτί έγιναν επιχειρηματίες. Να διερευνηθούν άμεσα όλες οι συναλλαγές αυτών των τραπεζών με υπεράκτιες εταιρείες σε επίπεδο ομίλων (δηλ. και οι χρηματιστηριακές και οι ασφαλιστικές εταιρείες τους). Δεν είναι δύσκολο να εντοπιστούν, λίγο χρόνο θέλει και άτεγκτους ελεγκτές. Πόσο δύσκολο είναι δηλαδή να καταδικαστεί η διοίκηση μιας τράπεζας που έδωσε 100 εκ δάνειο σε υπεράκτια εταιρεία με εμφανιζόμενο τελικό ιδιοκτήτη κάποιον άσχετο, με κάλυψη μετοχές; Αν εγώ δηλαδή ζητούσα ένα τέτοιο δάνειο θα μου το έδιναν; Ασφαλώς όχι. Κάποιος άλλος ήταν ο λόγος που ακόμα και αν δεν αποκαλυφθεί ποτέ επίσημα, δεν εμποδίζει στο να τιμωρηθούν οι εμπλεκόμενοι. Ας καταλάβουν όλοι ότι τέτοιες πρακτικές θέτουν σε κίνδυνο τις καταθέσεις.

Διαφωνώ με την απ’ ευθείας ανάληψη της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών από τον μηχανισμό στήριξης, γιατί έτσι το τραπεζικό σύστημα θα κινδύνευε να περάσει πλήρως σε ξένο έλεγχο.Και επίσης ότι εκτός από τους έλληνες πρέπει να πληρώσουν για την κρίση και οι υπόλοιποι ευρωπαίοι και μη. Εμείς ως λαός καταστρεφόμαστε κάθε μέρα, ας πληρώσουν και οι άλλοι οι οποίοι σε τελική ανάλυση είναι σε καλύτερη μοίρα από εμάς.(Εκτός μιας Ελληνικής τράπεζας στον ρόλο του Εθνικού τραπεζικού φορέα , οι υπόλοιπες ας γίνουν Ευρωπαικές , Ρωσικές Βραζιλιάνικες , γιατί τι προσέφεραν τελικά στην ανάπτυξη εκτός από θαλλασοδάνεια για Porche και διακοποδάνεια ; )

Βασικός στόχος κάθε πατριωτικής κυβέρνησης θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να είναι το κούρεμα του χρέους των ελληνικών τραπεζών στην ΕΚΤ. Πρέπει να έχουν μείνει περίπου 85-90 δις (διορθώστε με αν κάνω λάθος). Αυτό το χρέος που είναι τα κεφάλαια που δάνεισαν ξένες τράπεζες στις ελληνικές ας μοιραστεί ισόποσα. Επιχειρηματική απόφαση των ξένων τραπεζών ήταν να δανείσουν τις ελληνικές τράπεζες, δεν μπορεί στην αποτυχία να βάζουν μπροστά το ελληνικό κράτος. Γιατί τελικά το χρέος μας σήμερα δεν είναι τα 360 δις που μας λένε, είναι 360 + 90 δις και αυτό δεν καθίσταται βιώσιμο ούτε το 2050. Το ΔΝΤ γνωρίζει επακριβώς το συμβαίνει γι’ αυτό μιλά για αρκετά δις ακόμα δάνεια και θέτει θέμα βιωσιμότητας. Είναι πολύ βασικό αυτό το σημείο. Στάση πληρωμής του ξανακουρεμένου χρέους για τουλάχιστον 2-3 χρόνια και επιμήκυνσή του στα 30 χρόνια για όλους τους τίτλους. Επιτόκιο ΕΚΤ.Ούτως ή άλλως είμαστε εκτός αγορών. Λιτότητα στα δημοσιονομικά με σκοπό πρωτογενή πλεονάσματα και ει δυνατόν πλεονασματικά εμπορικά ισοζύγια. Αποδέσμευση από τα μνημόνια, είναι παράτυπα. Η Ελλάδα στους Έλληνες. Δεν χρειαζόμαστε (ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να χρειαζόμαστε) ξένους για να νοικοκυρέψουμε τα του οίκου μας. Ούτε η συντέλεια θα έρθει που έλεγε ο Παπαδήμος ούτε τίποτα. Οι εισαγωγές δεν γίνονται με πίστωση εδώ και αρκετό καιρό. Κανείς δεν δίνει πίστωση σε ελληνικές επιχειρήσεις ούτε δέχεται εγγυητικές ελληνικών τραπεζών Όλα γίνονται ή με προεμβάσματα ή τοις μετρητοίς. Το πολύ πολύ να υπάρξει περίοδος προσαρμογής 2-3 εβδομάδων και να ακριβύνει η βενζίνη και το κρέας. Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα ΜΜΜ και να τρώμε όσπρια. Να καλλιεργήσουμε πάλι και κάνα χωράφι και να μην περιμένουμε την επιδότηση για να πάρουμε νέα αυτοκίνητα και να ξοδέψουμε στον κόσμο της νύκτας. Και όταν θα γίνουν αυτά θα αδειάσει και η χώρα από τους λαθρομετανάστες χωρίς να ανοίξει μύτη.(Είναι αυτονόητο να αποπληρωθεί το χρέος προς την ΕΚΤ σε τιμές 20-30% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων , όσο δηλαδή το αγόρασε από την αγορά  )

​Και τώρα το μεγάλο ερώτημα: Ευρώ ή δραχμή; Η εμπειρία απέδειξε ότι η είσοδος στην ευρωζώνη ήταν λάθος. Πριν 10-20 είχα στηρίξει τόσο τη θέση της Ελλάδας στην ΕΕ όσο και το ευρώ. Όμως τότε ήμασταν το πιο φτωχό μέλος της ΕΕ και μόνο να ωφεληθούμε μπορούσαμε. Αυτό πλέον δεν συμβαίνει και θα πρέπει να επανεξεταστεί τόσο η παραμονή μας στο ευρώ αλλά ίσως και η παραμονή μας στην ΕΕ. Πολύ τολμηρό θα μου πείτε. Κομμουνιστική θέση. Δεν έχει σχέση με κομμουνισμό αλλά με πραγματισμό. Η ΕΟΚ ιδρύθηκε ως μια ένωση χωρών περίπου ίδιου οικονομικού επιπέδου. Αυτό άλλαξε από τη δεκαετία του ’80 και μετά. Ύστερα μάλιστα από την τελευταία διεύρυνση υπάρχουν τεράστια χάσματα μεταξύ των κρατών μελών και δυστυχώς εμείς είμαστε πλέον οι τελευταίοι χωρίς καμιά προοπτική σύγκλισης, μάλλον το αντίθετο ισχύει. Μπορούμε να χειριστούμε το ευρώ που σημαίνει χαμηλό κόστος δανεισμού αλλά και φθηνές εισαγωγές – ακριβές εξαγωγές; Μπορούμε να χειριστούμε την ελεύθερη εισροή φθηνού εργατικού δυναμικού όχι τόσο από τη Βαλτική όσο από τη Βουλγαρία ή τα Βαλκάνια γενικότερα; Αν υπάρχει πολιτική βούληση και πειθαρχία σε όλα τα επίπεδα, στα δημοσιονομικά, στους ιδιώτες, παντού, ναι, μπορούμε. Αλλά με την κατάσταση που επικράτησε τα τελευταία χρόνια φαντάζει δύσκολο το εγχείρημα. Είμαι υπέρ της ελεύθερης οικονομίας αλλά ΑΛΛΟ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Το κράτος οφείλει να δρα ως πραγματικό μαντρόσκυλο και να τιμωρεί παραδειγματικά όσους παραβιάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού. Από τη στιγμή που ο έλεγχος παραδόθηκε στους ιδιώτες, παύει να υπάρχει ελεύθερη οικονομία.

Δεν είναι ελευθερία το καρτέλ του γάλακτος και από το ιδιωτικό μονοπώλιο στο ρεύμα και το νερό προτιμώ το κρατικό μονοπώλιο. Και το κράτος πρέπει να αφήσει πίσω του το αμαρτωλό παρελθόν της γενιάς του πολυτεχνείου. Δεν θα έπρεπε να έχουμε ανάγκη καμιά τρόικα για να προχωρήσουμε στην απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων ή όλων των συνταξιούχων. Ούτε για να κάνουμε την ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Ούτε για το κλείσιμο 100αδων άχρηστων κρυφοδημοσίων οργανισμών που δημιουργήθηκαν για να παρακάμπτουν τον ΑΣΕΠ,((Αυτονόητο σε χώρες που δεν είναι μπανανίες  )(μια διαδικασία που θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα της στελέχωσης του ελληνικού δημοσίου) ή την κατάργηση κάποιων απίθανων επιδομάτων δημοσίου (η φιλελεύθερη Ντόρα στο νομοσχέδιο του 2008 που εγγυούνταν τις καταθέσεις έως 100.000 κατάφερε να περάσει επίδομα 500 € μηνιαίως στους υπαλλήλους του ΥΠΕΞ του οποίου προΐστατο, εν όψει εσωκομματικών εκλογών….). Δεν είναι όμως θεσμική αλλαγή ή μεταρρύθμιση η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων ή της διαιτησίας. είναι κατάφωρη παραβίαση των κανόνων της ελεύθερης αγοράς. Η προστασία του αδυνάτου όχι ρουσφετολογικά αλλά ουσιαστικά θα πρέπει να ξαναμπεί στο τραπέζι. Μη γελιόμαστε, το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας είναι στον τουρισμό, τη ναυτιλία και κάποια αγροτικά προϊόντα. Οι αριστεροί λοιδορούσαν τον τουρισμό γιατί έλεγαν πως με την ΕΟΚ θα καταλήγαμε ευρωγκαρσόνια. Ήθελαν βλέπετε βαριά βιομηχανία.

​Δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος για την κατάληξη της κρίσης αφού οι πολιτικοί μας, επικουρούμενοι κάποιοι από αυτούς από τα περισσότερα ΜΜΕ ή εν μέσω απίστευτης άγνοιας δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στη ρίζα τους.

Ελπίζω όμως οι παραπάνω σκέψεις να προβληματίσουν κάποιους οι οποίοι να μπορέσουν να επηρεάσουν κάποιους άλλους και να ακουστεί και η αιρετική μου άποψη. Είμαι ένας ανώνυμος εργαζόμενος, με 2 μικρά παιδιά που δεν προέρχομαι παρά από μια μικροαστική οικογένεια. Έχω τις ίδιες αγωνίες με τους πολλούς και ελπίζω ότι τα παιδιά μου ίσως θα ζήσουν σε μια πατρίδα ελεύθερη αλλά όχι ασύδοτη, και τα παιδιά τους ίσως να έχουν την τύχη να ζήσουν καλύτερα από εμάς.

(Πώς όμως να σωθείς από τους ίδιους που με τόση προσπάθεια μας έφεραν εδώ;)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s